Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα... όμορφα σενάρια όμορφα καίγονται


Αν και η κυβέρνηση έχει κλείσει δύο μήνες ζωής, ήδη έχουν αρχίσει τα σενάρια για μια «νέα» κυβέρνηση η οποία θα προέλθει μέσα από τις διαδικασίες της Βουλής. Το «νέο όραμα» έχουν υιοθετήσει βουλευτές του Ποταμιού αλλά και βουλευτές από το «γαλάζιο» στρατόπεδο. Ενα από τα σενάρια που ακούμε και διαβάζουμε είναι ότι θα αποχωρήσουν οι βουλευτές των Ανεξάρτητων Ελλήνων και το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη θα δώσει απλόχερα τη στήριξή του στη νέα κυβέρνηση.
Ανεξάρτητα από το εάν το άθροισμα δεν βγαίνει, οι σεναριογράφοι πάντα αρέσκονται να βρίσκουν τις «καλύτερες» ιδέες στα χαρτιά. Οι ευφάνταστοι σεναριογράφοι ακόμη ασκούνται -επί χάρτου- ότι μπορεί από την παρούσα Βουλή να προκύψει ακόμη και «οικουμενική» κυβέρνηση. Γαλάζιος βουλευτής μάς αποκάλυψε ότι «η ΝΔ είναι έτοιμη, εάν τυχόν ζητηθεί, για τη σωτηρία της πατρίδος, για μια κυβέρνηση εθνικού σκοπού, ειδικού χρόνου όχι απεριόριστου, ώστε να λυθούν αυτά τα προβλήματα». Μάλιστα σημείωσε ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης «δεν έχει αντίρρηση και αν ζητηθεί θα ανταποκριθεί».
Κάποιοι άλλοι δεν αποκλείουν και ρήξη στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ - έχουν βγάλει τα κομπιουτεράκια και μετράνε πόσοι βουλευτές μπορεί να διαφωνήσουν, αποστερώντας από την κυβέρνηση την πλειοψηφία των 151 βουλευτών. Σαν κερασάκι στην τούρτα ήρθε και η δήλωση του Αντώνη Σαμαρά στο Bloomberg πως «αν το σχέδιο είναι να παραμείνει η Ελλάδα στη ζώνη του ευρώ, θα παράσχουμε στήριξη». Τη δήλωση του Αντ. Σαμαρά, το πρακτορείο την ερμήνευσε ως πρόθεση να συμμετέχει σε κυβέρνηση συνεργασίας, εάν οι παραχωρήσεις που θα ζητηθούν από τους εταίρους για τη χρηματοδότηση της χώρας δημιουργήσουν ρήγμα στον κυβερνητικό συνασπισμό.
Ωστόσο, στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου η ΝΔ βγήκε από την πόρτα της κυβερνητικής εξουσίας. Σήμερα φαίνεται πως επιθυμεί να μπει από το... παράθυρο. Θα μπορούσε να πει κανείς πως όλα αυτά τα «όμορφα» σενάρια είναι και η ύστατη προσπάθεια επιβίωσης ενός πολιτικού συστήματος που βρίσκεται σε πλήρη αποδρομή. Και ως εκ τούτου είναι αντιληπτό ότι οι σεναριογράφοι θέλουν οι επιθυμίες τους να γίνουν πραγματικότητα. Συνδιαμορφώνοντας μέσω της σημερινής σύνθεσης της Βουλής ένα νέο κυβερνητικό σχήμα.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ἡ δύσκολη Κυριακή

Ἀπ᾿ τὸ πρωὶ κοιτάζω πρὸς τ᾿ ἀπάνω ἕνα πουλὶ καλύτερο
ἀπ᾿ τὸ πρωὶ χαίρομαι ἕνα φίδι τυλιγμένο στὸ λαιμό μου Σπασμένα φλυτζάνια στὰ χαλιὰ
πορφυρὰ λουλούδια τὰ μάγουλα τῆς μάντισσας
ὅταν ἀνασηκώνει τῆς μοίρας τὸ φουστάνι
κάτι θὰ φυτρώσει ἀπ᾿ αὐτὴ τὴ χαρά
ἕνα νέο δέντρο χωρὶς ἀνθοὺς
ἢ ἕνα ἁγνὸ νέο βλέφαρο
ἢ ἕνας λατρεμένος λόγος
ποῦ νὰ μὴ φίλησε στὸ στόμα τὴ λησμονιά Ἔξω ἀλαλάζουν οἱ καμπάνες
ἔξω μὲ περιμένουν ἀφάνταστοι φίλοι
σηκώσανε ψηλὰ στριφογυρίζουνε μιὰ χαραυγὴ
τί κούραση τί κούραση
κίτρινο φόρεμα -κεντημένος ἕνας ἀετός-
πράσινος παπαγάλος -κλείνω τὰ μάτια- κράζει
πάντα πάντα πάντα
ἡ ὀρχήστρα παίζει κίβδηλους σκοποὺς
τί μάτια παθιασμένα τί γυναῖκες
τί ἔρωτες τί φωνὲς τί ἔρωτες
φίλε ἀγάπη αἷμα φίλε
φίλε δῶσ᾿ μου τὸ χέρι σου τί κρύο Ἤτανε παγωνιὰ
δὲν ξέρω πιὰ τὴν ὥρα ποὺ πέθαναν ὅλοι
κι ἔμεινα μ᾿ ἕναν ἀκρωτηριασμένο φίλο
καὶ μ᾿ ἕνα ματωμένο κλαδάκι συντροφιὰ
Μίλτος Σαχτούρης

Μεθώ και αναπνέω

Tο μαυσωλείο των πεσόντων, προσκυνώ.
Στη παγωνιά του σκότους, πέφτω και συνθλίβομαι. Μια ίντσα από το μπόι μου, μετρώ. Σπιθαμή με σπιθαμή αναπολώ
τους παγωμένους δρόμους
των ανδραγαθημάτων. Τα ίχνη αίματος. Τα σημάδια του έρωτα. Διαλύω την ομίχλη στη λεωφόρο της Αγίας Πετρούπολης. Μαζεύω τα παράσημα των επαναστατών. Πετάω τους τίτλους τιμής των γραφειοκρατών. Εγώ, ο αχρείος, μεθώ και αναπνέω.

Μιχάλης Κατσαρός. Ο ποιητής της ήττας και της αξιοπρέπειας

Γεννημένος στην Κυπαρισσία το 1921, μαχητής του ΕΛΑΣ, μέλος του ΚΚΕ, διαφώνησε αργότερα και τράβηξε τον δικό του μοναχικό δρόμο, παραμένοντας μέχρι το τέλος της ζωής του -στις 21 Νοέμβρη 1998- ο ανυπότακτος ποιητής της ήττας και της αξιοπρέπειας.

Σας αραδιάζω τα εμπόδια:

η επέμβασις των γεγονότων των ήχων των παρατάξεων

η επέμβασις των πλοίων από το άγριο πέλαγος

οι λαϊκοί ρήτορες το στήθος μου οι φωνές

οι φάμπρικες

ο Οχτώβρης του ‘17

το 1936

ο Δεκέμβρης του ’44…


Για τούτο θα παραμείνω με τα κουρέλια μου

όπως με γέννησε η Γαλλική Επανάσταση

όπως με γέννησε η απελευθέρωση των νέγρων

όπως με γέννησες μάνα μου Ισπανία

ένας σκοτεινός συνωμότης.

(από το «Κατά Σαδδουκαίων»)