Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τι σημαίνει “έντιμος συμβιβασμός”

Και πάλι στο σημείο μηδέν; H ανοίγει ένα παράθυρο για την επίτευξη συμφωνίας στο παραπέντε;
Τι έχουμε καταλάβει μέχρι τώρα; Τα πάντα και τίποτα. Το παιχνίδι που παίζεται από την πλευρά των δανειστών φαίνεται πως είναι διπλό. Από την μία πλευρά αφήνουν χαραμάδα συμφωνίας και από την άλλη στυλώνουν τα πόδια θέτοντας μια σειρά ζητήματα τα οποία δεν μπορεί να δεχθεί η ελληνική κυβέρνηση. Παίζουν το ρόλο του “κακού” και του “καλού”; Πιθανόν. 
Την ίδια χρονική και κρίσιμη στιγμή, στο εσωτερικό της χώρας, ακούγονται φωνές - εμμέσως λένε τα ίδια που μας λένε οι δανειστές, οι οποίες χαρακτηρίζουν παράλογο να θέτει η ελληνική κυβέρνηση “κόκκινες γραμμές”. Μεταξύ αυτών ορισμένοι ζητούν να πάρει πίσω η κυβέρνηση αποφάσεις όπως ότι δεν θα πάρει υφεσιακά μέτρα. Γιατί άκουσον άκουσον η οικονομία οδηγείται σε μεγαλύτερη ύφεση, με στραγγαλισμό κάθε ρευστότητας και την επικράτηση ενός κλίματος γενικευμένης αβεβαιότητας. Καλούν δε την κυβέρνηση και προσωπικά τον πρωθυπουργό να σταματήσουν τις κωλυσιεργίες και τις κινήσεις εντυπωσιασμού. Επί της ουσίας δηλαδή να συνεχίσει το έργο της προηγούμενης κυβέρνησης. Είναι καθαρό ότι οι δανειστές και εγχώριοι θαυμαστές τους προσπαθούν να πιέσουν την ελληνική κυβέρνηση να δεχτεί μέτρα, τα οποία ο ίδιος ο ελληνικός λαός τα απέρριψε στις 25 Γενάρη. Έχοντας ως μοχλό πίεσης το στενό πλαίσιο οικονομικής ασφυξίας.
 Εάν όμως ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ κάνουν πίσω από την θέση τους για έναν “έντιμο συμβιβασμό” ή να δεχθούν περαιτέρω μειώσεις στις συντάξεις και περαιτέρω αποσάθρωση των εργασιακών σχέσεων δεν έχει κανένα νόημα να κυβερνούν. Εάν δεν σέβονται τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου οι δανειστές γιατί να την σεβαστεί η ελληνική κυβέρνηση;
Ο “έντιμος συμβιβασμός” εάν οδηγεί την χώρα προς τα πίσω, δεν είναι “έντιμος” αλλά “επώδυνος”. Η κυβέρνηση έχει “υπογράψει” με τον ελληνικό λαό ένα συμβόλαιο που γράφει ότι θα βελτιώσει την κατάσταση την επόμενη τετραετία. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να πάει σε μια συμφωνία η οποία όχι μόνο τη χειροτερεύει, αλλά πρόκειται να ισοπεδώσει εντελώς την ελληνική κοινωνία.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ἡ δύσκολη Κυριακή

Ἀπ᾿ τὸ πρωὶ κοιτάζω πρὸς τ᾿ ἀπάνω ἕνα πουλὶ καλύτερο
ἀπ᾿ τὸ πρωὶ χαίρομαι ἕνα φίδι τυλιγμένο στὸ λαιμό μου Σπασμένα φλυτζάνια στὰ χαλιὰ
πορφυρὰ λουλούδια τὰ μάγουλα τῆς μάντισσας
ὅταν ἀνασηκώνει τῆς μοίρας τὸ φουστάνι
κάτι θὰ φυτρώσει ἀπ᾿ αὐτὴ τὴ χαρά
ἕνα νέο δέντρο χωρὶς ἀνθοὺς
ἢ ἕνα ἁγνὸ νέο βλέφαρο
ἢ ἕνας λατρεμένος λόγος
ποῦ νὰ μὴ φίλησε στὸ στόμα τὴ λησμονιά Ἔξω ἀλαλάζουν οἱ καμπάνες
ἔξω μὲ περιμένουν ἀφάνταστοι φίλοι
σηκώσανε ψηλὰ στριφογυρίζουνε μιὰ χαραυγὴ
τί κούραση τί κούραση
κίτρινο φόρεμα -κεντημένος ἕνας ἀετός-
πράσινος παπαγάλος -κλείνω τὰ μάτια- κράζει
πάντα πάντα πάντα
ἡ ὀρχήστρα παίζει κίβδηλους σκοποὺς
τί μάτια παθιασμένα τί γυναῖκες
τί ἔρωτες τί φωνὲς τί ἔρωτες
φίλε ἀγάπη αἷμα φίλε
φίλε δῶσ᾿ μου τὸ χέρι σου τί κρύο Ἤτανε παγωνιὰ
δὲν ξέρω πιὰ τὴν ὥρα ποὺ πέθαναν ὅλοι
κι ἔμεινα μ᾿ ἕναν ἀκρωτηριασμένο φίλο
καὶ μ᾿ ἕνα ματωμένο κλαδάκι συντροφιὰ
Μίλτος Σαχτούρης

Μεθώ και αναπνέω

Tο μαυσωλείο των πεσόντων, προσκυνώ.
Στη παγωνιά του σκότους, πέφτω και συνθλίβομαι. Μια ίντσα από το μπόι μου, μετρώ. Σπιθαμή με σπιθαμή αναπολώ
τους παγωμένους δρόμους
των ανδραγαθημάτων. Τα ίχνη αίματος. Τα σημάδια του έρωτα. Διαλύω την ομίχλη στη λεωφόρο της Αγίας Πετρούπολης. Μαζεύω τα παράσημα των επαναστατών. Πετάω τους τίτλους τιμής των γραφειοκρατών. Εγώ, ο αχρείος, μεθώ και αναπνέω.

Πλαστό νόμισμα

Πλαστό νόμισμα, εικονογραφημένο, με στρατηλάτες και γραφειοκράτες. Σε δύο όψεις, ίδια εικόνα. Σκιαγραφήματα αχνά. Από τη μία πλευρά οι ανασφαλείς. Τα Βαποράκια μιας ανήμπορης εξουσίας. Από την άλλη αυλοκόλακες, ρήτορες και κήνσορες. Προσκολλημένοι σε ιμάντες.
Η εποχή δεν ταιριάζει στους Ιππείς του Ξέρξη. Ούτε στους σταυροφόρους μιας άλλης εποχής. Φορούν ενδυμασίες πολεμικές. Σέρνουν άλογα και πυρομαχικά. Αναζητούν την γη της επαγγελίας. Όλα στο όνομα του Πατρός.
¨Όψεις του ίδιου νομίσματος.