Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ας κάνουμε τις συγκρίσεις ψύχραιμα

Τα έχουμε δει (σχεδόν) όλα. Εχουμε το κείμενο της συμφωνίας και βλέπουμε ο καθένας να το μεταφράζει με τον δικό του τρόπο. Οι απόψεις ποικίλλουν και χρωματίζονται πολιτικά και ιδεολογικά, όπως είναι φυσικό, τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας. Αυτό πάντως που προκαλεί πολλά ερωτηματικά, τουλάχιστον, είναι η στάση των κομμάτων που σήμερα βρίσκονται στην αντιπολίτευση.
Με χλευαστικό και ειρωνικό τρόπο επιχαίρουν γιατί -όπως μας λένε- κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ ό,τι έκαναν και αυτοί όταν ασκούσαν κυβερνητική εξουσία. Ετσι είδαμε τον κ. Σαμαρά να σηκώνει το δάχτυλο και να επιπλήττει τη νέα κυβέρνηση και τον κ. Βενιζέλο να ψέγει με τον δικό του τρόπο τους χειρισμούς του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. Ως διά μαγείας ξέχασαν τον βίο τους, τα μνημόνια, τους ανέργους και τους ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα, εξαιτίας των καταστροφικών πολιτικών, στα όρια της φτώχειας. Το ωραίο είναι ότι από τη μία πλευρά κατηγορούν την κυβέρνηση ότι συμφώνησε σε ένα σχέδιο που είναι χειρότερο από αυτό που οι ίδιοι υποστήριζαν με φανατισμό και από την άλλη διαμηνύουν ότι όταν έρθει στη Βουλή η συμφωνία θα την υπερψηφίσουν. Μύλος.
Ξέχασαν, ωστόσο, και κάτι άλλο. Τι έλεγαν προεκλογικά, καθώς ούτε λίγο ούτε πολύ σημείωναν πόσο επικίνδυνος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και θα πάει τη χώρα στα... βράχια. Προφανώς οι αρχηγοί της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ ξέχασαν ότι μόλις πριν από έναν μήνα ηττήθηκαν στις εκλογές και ότι οι πολίτες τούς γύρισαν την πλάτη. Ο βίος και η πολιτεία του καθενός δεν σβήνεται εύκολα με σφουγγάρι.
Από το πρώτο μνημόνιο μέχρι και το περίφημο email Χαρδούβελη είδε και βίωσε πολλά ο ελληνικός λαός. Με τις τότε ηγεσίες των κομμάτων που κυβερνούσαν να φέρνουν συνεχώς μέτρα και ρυθμίσεις που γύριζαν τη χώρα πολλά χρόνια πίσω. Το μόνο μέτρο που έφεραν στη Βουλή -κόντρα, όπως μας έλεγαν, στην τρόικα- ήταν η κολοβή ρύθμιση των 100 δόσεων. Εν κατακλείδι, αυτό το «μικρό» αλλά πολιτικά πυκνό χρονικό διάστημα θα κριθούν πολλά. Και θα κριθούν όλοι. Κυρίως στη Βουλή όταν θα έρχονται τα νομοσχέδια της κυβέρνησης. Και εκεί ας κάνουμε όλοι τις συγκρίσεις, αντικειμενικά και ψύχραιμα.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ἡ δύσκολη Κυριακή

Ἀπ᾿ τὸ πρωὶ κοιτάζω πρὸς τ᾿ ἀπάνω ἕνα πουλὶ καλύτερο
ἀπ᾿ τὸ πρωὶ χαίρομαι ἕνα φίδι τυλιγμένο στὸ λαιμό μου Σπασμένα φλυτζάνια στὰ χαλιὰ
πορφυρὰ λουλούδια τὰ μάγουλα τῆς μάντισσας
ὅταν ἀνασηκώνει τῆς μοίρας τὸ φουστάνι
κάτι θὰ φυτρώσει ἀπ᾿ αὐτὴ τὴ χαρά
ἕνα νέο δέντρο χωρὶς ἀνθοὺς
ἢ ἕνα ἁγνὸ νέο βλέφαρο
ἢ ἕνας λατρεμένος λόγος
ποῦ νὰ μὴ φίλησε στὸ στόμα τὴ λησμονιά Ἔξω ἀλαλάζουν οἱ καμπάνες
ἔξω μὲ περιμένουν ἀφάνταστοι φίλοι
σηκώσανε ψηλὰ στριφογυρίζουνε μιὰ χαραυγὴ
τί κούραση τί κούραση
κίτρινο φόρεμα -κεντημένος ἕνας ἀετός-
πράσινος παπαγάλος -κλείνω τὰ μάτια- κράζει
πάντα πάντα πάντα
ἡ ὀρχήστρα παίζει κίβδηλους σκοποὺς
τί μάτια παθιασμένα τί γυναῖκες
τί ἔρωτες τί φωνὲς τί ἔρωτες
φίλε ἀγάπη αἷμα φίλε
φίλε δῶσ᾿ μου τὸ χέρι σου τί κρύο Ἤτανε παγωνιὰ
δὲν ξέρω πιὰ τὴν ὥρα ποὺ πέθαναν ὅλοι
κι ἔμεινα μ᾿ ἕναν ἀκρωτηριασμένο φίλο
καὶ μ᾿ ἕνα ματωμένο κλαδάκι συντροφιὰ
Μίλτος Σαχτούρης

Μεθώ και αναπνέω

Tο μαυσωλείο των πεσόντων, προσκυνώ.
Στη παγωνιά του σκότους, πέφτω και συνθλίβομαι. Μια ίντσα από το μπόι μου, μετρώ. Σπιθαμή με σπιθαμή αναπολώ
τους παγωμένους δρόμους
των ανδραγαθημάτων. Τα ίχνη αίματος. Τα σημάδια του έρωτα. Διαλύω την ομίχλη στη λεωφόρο της Αγίας Πετρούπολης. Μαζεύω τα παράσημα των επαναστατών. Πετάω τους τίτλους τιμής των γραφειοκρατών. Εγώ, ο αχρείος, μεθώ και αναπνέω.

Μιχάλης Κατσαρός. Ο ποιητής της ήττας και της αξιοπρέπειας

Γεννημένος στην Κυπαρισσία το 1921, μαχητής του ΕΛΑΣ, μέλος του ΚΚΕ, διαφώνησε αργότερα και τράβηξε τον δικό του μοναχικό δρόμο, παραμένοντας μέχρι το τέλος της ζωής του -στις 21 Νοέμβρη 1998- ο ανυπότακτος ποιητής της ήττας και της αξιοπρέπειας.

Σας αραδιάζω τα εμπόδια:

η επέμβασις των γεγονότων των ήχων των παρατάξεων

η επέμβασις των πλοίων από το άγριο πέλαγος

οι λαϊκοί ρήτορες το στήθος μου οι φωνές

οι φάμπρικες

ο Οχτώβρης του ‘17

το 1936

ο Δεκέμβρης του ’44…


Για τούτο θα παραμείνω με τα κουρέλια μου

όπως με γέννησε η Γαλλική Επανάσταση

όπως με γέννησε η απελευθέρωση των νέγρων

όπως με γέννησες μάνα μου Ισπανία

ένας σκοτεινός συνωμότης.

(από το «Κατά Σαδδουκαίων»)