Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Να μιλήσουν την γλώσσα της αλήθειας

Η πρωτοβουλία της κυβέρνησης να επισπεύσει την διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας αλλά και η μέχρι στιγμής διαφαινόμενη αδυναμία να βρεθούν 180 βουλευτές, ανοίγει τον δρόμο προς τις εκλογές.
Το δυστύχημα ωστόσο, είναι ότι η χώρα δεν βαδίζει συντεταγμένα προς τις εκλογές καθώς ήδη από τα πρώτα σημάδια του δημόσιου διαλόγου διαπιστώνεται ότι θα ζήσουμε μία παραλλαγή των εκλογών του 2012. Αν δούμε πως διεξάγεται η πολιτική αντιπαράθεση, αβίαστα θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι χρησιμοποιούνται τα ίδια εργαλεία του δημόσιου διαλόγου. Ατάκες, αντεγκλήσεις, φραστικές επιθέσεις στον πολιτικό αντίπαλο. Ασφαλώς και ουδείς περιμένει ότι θα διεξαχθεί μία “ήρεμη” συζήτηση μέχρι να φτάσουμε στην ημέρα εκλογών. 

Αλλά υπάρχουν και “κόκκινες γραμμές”. Το ζητούμενο σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση – εφόσον διαπιστωθεί και με την βούλα ότι “δεν βγαίνουν τα κουκιά” για τους 180 βουλευτές- είναι να μιλήσουν όλοι την γλώσσα της αλήθειας. Ας αφήσουν στην άκρη δήθεν έξυπνες ατάκες που στην πραγματικότητα, δεν λένε τίποτα. Από αυτές, χορτάσαμε, όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Ωστόσο, πιστεύαμε κάποιοι θα έγιναν σοφότεροι και άλλοι λιγότερο αμετροεπείς. Μάλλον λάθος το καταλάβαμε. Το ιταμό ύφος, οι εισαγγελικές αναφορές παραπέμπουν σε ένα διάλογο κουφών, χωρίς αντίκρυσμα. Και είναι τουλάχιστον ανεπίτρεπτο κάποιοι στο όνομα λοιπόν της Πατρίδας, να κουνούν το χέρι και την ίδια ώρα να κρύβουν κάτω από το χαλί όλα όσα ζουν τα τελευταία χρόνια οι πολίτες αυτής της χώρας. Γιατί πέρα από την Πατρίδα, σε αυτήν την χώρα ζουν εκατομμύρια άνθρωποι και πρωτίστως για την σωτηρία αυτών θα πρέπει να ενδιαφέρονται όσοι χειρίζονται και αποφασίζουν τις τύχες τους. Καθαρά και σταράτα λόγια, λοιπόν, για όλους. Χωρίς υπεκφυγές και μισόλογα. Αλλά και δεσμεύσεις ότι άλλα θα λένε την προεκλογική περίοδο και άλλα θα κάνουν αμέσως μετά. Το σκηνικό αυτό το ζήσαμε το 2012. Άλλη ήταν η προεκλογική ατζέντα της ΝΔ και άλλη αμέσως μετά. Ας αφήσουν στην άκρη την κινδυνολογία και να συζητήσουν στα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά επίδικα. Με προτάσεις, δεσμεύσεις και γιατί όχι, αν υπάρχει η δυνατότητα, ακόμη και συγκλίσεις.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ἡ δύσκολη Κυριακή

Ἀπ᾿ τὸ πρωὶ κοιτάζω πρὸς τ᾿ ἀπάνω ἕνα πουλὶ καλύτερο
ἀπ᾿ τὸ πρωὶ χαίρομαι ἕνα φίδι τυλιγμένο στὸ λαιμό μου Σπασμένα φλυτζάνια στὰ χαλιὰ
πορφυρὰ λουλούδια τὰ μάγουλα τῆς μάντισσας
ὅταν ἀνασηκώνει τῆς μοίρας τὸ φουστάνι
κάτι θὰ φυτρώσει ἀπ᾿ αὐτὴ τὴ χαρά
ἕνα νέο δέντρο χωρὶς ἀνθοὺς
ἢ ἕνα ἁγνὸ νέο βλέφαρο
ἢ ἕνας λατρεμένος λόγος
ποῦ νὰ μὴ φίλησε στὸ στόμα τὴ λησμονιά Ἔξω ἀλαλάζουν οἱ καμπάνες
ἔξω μὲ περιμένουν ἀφάνταστοι φίλοι
σηκώσανε ψηλὰ στριφογυρίζουνε μιὰ χαραυγὴ
τί κούραση τί κούραση
κίτρινο φόρεμα -κεντημένος ἕνας ἀετός-
πράσινος παπαγάλος -κλείνω τὰ μάτια- κράζει
πάντα πάντα πάντα
ἡ ὀρχήστρα παίζει κίβδηλους σκοποὺς
τί μάτια παθιασμένα τί γυναῖκες
τί ἔρωτες τί φωνὲς τί ἔρωτες
φίλε ἀγάπη αἷμα φίλε
φίλε δῶσ᾿ μου τὸ χέρι σου τί κρύο Ἤτανε παγωνιὰ
δὲν ξέρω πιὰ τὴν ὥρα ποὺ πέθαναν ὅλοι
κι ἔμεινα μ᾿ ἕναν ἀκρωτηριασμένο φίλο
καὶ μ᾿ ἕνα ματωμένο κλαδάκι συντροφιὰ
Μίλτος Σαχτούρης

Μεθώ και αναπνέω

Tο μαυσωλείο των πεσόντων, προσκυνώ.
Στη παγωνιά του σκότους, πέφτω και συνθλίβομαι. Μια ίντσα από το μπόι μου, μετρώ. Σπιθαμή με σπιθαμή αναπολώ
τους παγωμένους δρόμους
των ανδραγαθημάτων. Τα ίχνη αίματος. Τα σημάδια του έρωτα. Διαλύω την ομίχλη στη λεωφόρο της Αγίας Πετρούπολης. Μαζεύω τα παράσημα των επαναστατών. Πετάω τους τίτλους τιμής των γραφειοκρατών. Εγώ, ο αχρείος, μεθώ και αναπνέω.

Μιχάλης Κατσαρός. Ο ποιητής της ήττας και της αξιοπρέπειας

Γεννημένος στην Κυπαρισσία το 1921, μαχητής του ΕΛΑΣ, μέλος του ΚΚΕ, διαφώνησε αργότερα και τράβηξε τον δικό του μοναχικό δρόμο, παραμένοντας μέχρι το τέλος της ζωής του -στις 21 Νοέμβρη 1998- ο ανυπότακτος ποιητής της ήττας και της αξιοπρέπειας.

Σας αραδιάζω τα εμπόδια:

η επέμβασις των γεγονότων των ήχων των παρατάξεων

η επέμβασις των πλοίων από το άγριο πέλαγος

οι λαϊκοί ρήτορες το στήθος μου οι φωνές

οι φάμπρικες

ο Οχτώβρης του ‘17

το 1936

ο Δεκέμβρης του ’44…


Για τούτο θα παραμείνω με τα κουρέλια μου

όπως με γέννησε η Γαλλική Επανάσταση

όπως με γέννησε η απελευθέρωση των νέγρων

όπως με γέννησες μάνα μου Ισπανία

ένας σκοτεινός συνωμότης.

(από το «Κατά Σαδδουκαίων»)