Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Με το βλέμμα στις εκλογές

Η πρωτοβουλία της κυβέρνησης να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης στην βουλή, έχει πολλαπλές αναγνώσεις καθώς πλέον η χώρα έχει εισέλθει στη τελική εκλογική ευθεία. Η διαπίστωση αυτή είναι κοινή σε όλους, με δεδομένο ότι δεν βγαίνουν “τα κουκιά” για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα βουλή. Το δυστύχημα ωστόσο, είναι ότι η χώρα δεν βαδίζει συντεταγμένα προς τις εκλογές καθώς διαπιστώνονται σημάδια αποσύνθεσης και παραλυσίας. Η επιλογή λοιπόν της κυβέρνησης να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης απευθύνεται πρωτίστως προς το εσωτερικό των δύο κομμάτων που συγκυβερνούν.

Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του αναπληρωτή υπουργού υγείας και βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Λεωνίδα Γρηγοράκου, λίγες μόλις ώρες πριν γίνει γνωστή η κίνηση της κυβέρνησης να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης, καθώς επισήμανε ότι «βγαίνουμε στα κανάλια και λέει ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του. Η κατάσταση δεν έχει πάτο ούτε κορυφή». Ταυτόχρονα είδαμε μαζικές παραιτήσεις γενικών γραμματέων της κυβέρνησης για να πάρουν μία θέση στα ψηφοδέλτια, αλλά και δηλώσεις “πράσινων” βουλευτών που θέλουν “να κλείσουν το κύκλο” της συγκυβέρνησης. 

Όλα τα παραπάνω και πολλά άλλα συνθέτουν ένα ρευστό πολιτικό σκηνικό στο οποίο προστίθενται ένας ακόμη παράγοντας που είναι οι κρίσιμες διαπραγματεύσεις με την τρόικα. Οι υπερβολικές προσδοκίες και η καλλιέργεια ελπίδων ότι θα έχει αίσιο τέλος η διαπραγμάτευση με την τρόικα, μέσα σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, μπορεί να αποδειχθεί μπούμερανγκ. Γιατί αν βάλεις στη ζυγαριά – μέτρα ελάφρυνσης με νέα μέτρα όσο και αν βαπτιστούν ως παλιά – η ζυγαριά θα γείρει επικίνδυνα. 

Η κυβέρνηση, όσο και αν δηλώνει το αντίθετο γνωρίζει πολύ καλά ότι οι εκλογές θα έρθουν, το αργότερο στις αρχές του νέου έτους. Και ως εκ τούτου κάθε κυβέρνηση – ανεξάρτητα χρώματος ή κομματική προέλευσης, θα πρέπει να βαδίζει και στις εκλογές, συντεταγμένα. Γνωρίζοντας ότι μπορεί από το αποτέλεσμα των εκλογών, να βρεθεί στην θέση της αντιπολίτευσης. Ας κοιτάξει λοιπόν, να γίνουν όλα ομαλά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα δούμε μια “ήρεμη” προεκλογική περίοδο. Το αντίθετο θα γίνει, αλλά όλα πρέπει να γίνουν μέσα σε επιτρεπτά όρια.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ἡ δύσκολη Κυριακή

Ἀπ᾿ τὸ πρωὶ κοιτάζω πρὸς τ᾿ ἀπάνω ἕνα πουλὶ καλύτερο
ἀπ᾿ τὸ πρωὶ χαίρομαι ἕνα φίδι τυλιγμένο στὸ λαιμό μου Σπασμένα φλυτζάνια στὰ χαλιὰ
πορφυρὰ λουλούδια τὰ μάγουλα τῆς μάντισσας
ὅταν ἀνασηκώνει τῆς μοίρας τὸ φουστάνι
κάτι θὰ φυτρώσει ἀπ᾿ αὐτὴ τὴ χαρά
ἕνα νέο δέντρο χωρὶς ἀνθοὺς
ἢ ἕνα ἁγνὸ νέο βλέφαρο
ἢ ἕνας λατρεμένος λόγος
ποῦ νὰ μὴ φίλησε στὸ στόμα τὴ λησμονιά Ἔξω ἀλαλάζουν οἱ καμπάνες
ἔξω μὲ περιμένουν ἀφάνταστοι φίλοι
σηκώσανε ψηλὰ στριφογυρίζουνε μιὰ χαραυγὴ
τί κούραση τί κούραση
κίτρινο φόρεμα -κεντημένος ἕνας ἀετός-
πράσινος παπαγάλος -κλείνω τὰ μάτια- κράζει
πάντα πάντα πάντα
ἡ ὀρχήστρα παίζει κίβδηλους σκοποὺς
τί μάτια παθιασμένα τί γυναῖκες
τί ἔρωτες τί φωνὲς τί ἔρωτες
φίλε ἀγάπη αἷμα φίλε
φίλε δῶσ᾿ μου τὸ χέρι σου τί κρύο Ἤτανε παγωνιὰ
δὲν ξέρω πιὰ τὴν ὥρα ποὺ πέθαναν ὅλοι
κι ἔμεινα μ᾿ ἕναν ἀκρωτηριασμένο φίλο
καὶ μ᾿ ἕνα ματωμένο κλαδάκι συντροφιὰ
Μίλτος Σαχτούρης

Μεθώ και αναπνέω

Tο μαυσωλείο των πεσόντων, προσκυνώ.
Στη παγωνιά του σκότους, πέφτω και συνθλίβομαι. Μια ίντσα από το μπόι μου, μετρώ. Σπιθαμή με σπιθαμή αναπολώ
τους παγωμένους δρόμους
των ανδραγαθημάτων. Τα ίχνη αίματος. Τα σημάδια του έρωτα. Διαλύω την ομίχλη στη λεωφόρο της Αγίας Πετρούπολης. Μαζεύω τα παράσημα των επαναστατών. Πετάω τους τίτλους τιμής των γραφειοκρατών. Εγώ, ο αχρείος, μεθώ και αναπνέω.

Μιχάλης Κατσαρός. Ο ποιητής της ήττας και της αξιοπρέπειας

Γεννημένος στην Κυπαρισσία το 1921, μαχητής του ΕΛΑΣ, μέλος του ΚΚΕ, διαφώνησε αργότερα και τράβηξε τον δικό του μοναχικό δρόμο, παραμένοντας μέχρι το τέλος της ζωής του -στις 21 Νοέμβρη 1998- ο ανυπότακτος ποιητής της ήττας και της αξιοπρέπειας.

Σας αραδιάζω τα εμπόδια:

η επέμβασις των γεγονότων των ήχων των παρατάξεων

η επέμβασις των πλοίων από το άγριο πέλαγος

οι λαϊκοί ρήτορες το στήθος μου οι φωνές

οι φάμπρικες

ο Οχτώβρης του ‘17

το 1936

ο Δεκέμβρης του ’44…


Για τούτο θα παραμείνω με τα κουρέλια μου

όπως με γέννησε η Γαλλική Επανάσταση

όπως με γέννησε η απελευθέρωση των νέγρων

όπως με γέννησες μάνα μου Ισπανία

ένας σκοτεινός συνωμότης.

(από το «Κατά Σαδδουκαίων»)