Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η επόμενη μέρα

Η επιβεβαίωση ότι η κυβέρνηση απολαμβάνει την ψήφο εμπιστοσύνης των βουλευτών της ή ακόμη δύο ή τριών, μέχρι σήμερα ανεξάρτητων βουλευτών, δεν λύνει τα εσωτερικά προβλήματα και τις αντιφάσεις της συγκυβέρνησης. Η κυβέρνηση όπως φαίνεται επιδιώκει με την κίνησή της, να σταματήσει την εκλογολογία - αν και ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, άφησε ένα παράθυρο ανοικτό ότι στις αρχές του νέου έτους, μπορεί να μην προκύψει προεδρική πλειοψηφία 180 βουλευτών. Είναι πασιφανές ότι η κυβέρνηση ελπίζει σε ένα “θαύμα” καθώς εκτιμά ότι μπορεί να ανατρέψει το δυσμενές για αυτήν πολιτικό κλίμα.
 Με κινήσεις και πρωτοβουλίες, μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα, η κυβέρνηση ευελπιστεί ότι, ίσως, μπορέσει να πείσει ανεξάρτητους βουλευτές, να αλλάξουν στάση την ώρα της προεδρικής εκλογής, παρατείνοντας τον πολιτικό της βίο. 
 
Θα ευοδωθεί αυτή η προσπάθεια; Στην πολιτική, όλα μπορεί να γίνουν, ωστόσο, και βάση τα σημερινά δεδομένα ο στόχος των 180 βουλευτών δείχνει ότι είναι εξωπραγματικός.
Αν, λοιπόν, το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, δεν προκύψουν συνταρακτικές αλλαγές και συνεχιστεί να καταγράφεται το αρνητικό πολιτικό κλίμα για την κυβέρνηση, η χώρα θα έχει εισέλθει και “επίσημα” σε προεκλογική περίοδο, ανεξάρτητα, αν οι πρόωρες εκλογές διεξαχθούν αρχές του νέου έτους. Και κανείς δεν αποκλείει το επόμενο χρονικό διάστημα να γίνουμε μάρτυρες νέων ενδοκυβερνητικών αντιπαραθέσεων. 

Η τριήμερη συζήτηση στην βουλή, έχει αρχή, μέση και τέλος. Η ψήφος εμπιστοσύνης θα δοθεί στην κυβέρνηση. Ωστόσο, όμως η επόμενη μέρα θα είναι το ίδιο δύσκολη. Τα τελευταία στοιχεία της ετήσιας έκθεσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι αποκαλυπτικά. Σύμφωνα με την έκθεση οι μικρομεσαίοι ζουν ένα δράμα και έπεται συνέχεια. 200.000 λουκέτα, 630.000 άνεργοι.
Ως εκ τούτου είναι ηλίου φαεινότερον ότι οι πολίτες, μάλλον εκ του μακρόθεν, παρακολουθούν τα τεκταινόμενα στην ολομέλεια της βουλής. Μπορεί να δουν τις αντιπαραθέσεις μεταξύ κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης, να γοητευθούν ως “ηδονοβλεψίες” σε άγριες σκληρές κόντρες, αλλά ως εκεί. Και τίποτα περισσότερο. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά και τα επιτελεία των κομμάτων, για αυτό εργάζονται και σχεδιάζουν για την επόμενη μέρα...



Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ἡ δύσκολη Κυριακή

Ἀπ᾿ τὸ πρωὶ κοιτάζω πρὸς τ᾿ ἀπάνω ἕνα πουλὶ καλύτερο
ἀπ᾿ τὸ πρωὶ χαίρομαι ἕνα φίδι τυλιγμένο στὸ λαιμό μου Σπασμένα φλυτζάνια στὰ χαλιὰ
πορφυρὰ λουλούδια τὰ μάγουλα τῆς μάντισσας
ὅταν ἀνασηκώνει τῆς μοίρας τὸ φουστάνι
κάτι θὰ φυτρώσει ἀπ᾿ αὐτὴ τὴ χαρά
ἕνα νέο δέντρο χωρὶς ἀνθοὺς
ἢ ἕνα ἁγνὸ νέο βλέφαρο
ἢ ἕνας λατρεμένος λόγος
ποῦ νὰ μὴ φίλησε στὸ στόμα τὴ λησμονιά Ἔξω ἀλαλάζουν οἱ καμπάνες
ἔξω μὲ περιμένουν ἀφάνταστοι φίλοι
σηκώσανε ψηλὰ στριφογυρίζουνε μιὰ χαραυγὴ
τί κούραση τί κούραση
κίτρινο φόρεμα -κεντημένος ἕνας ἀετός-
πράσινος παπαγάλος -κλείνω τὰ μάτια- κράζει
πάντα πάντα πάντα
ἡ ὀρχήστρα παίζει κίβδηλους σκοποὺς
τί μάτια παθιασμένα τί γυναῖκες
τί ἔρωτες τί φωνὲς τί ἔρωτες
φίλε ἀγάπη αἷμα φίλε
φίλε δῶσ᾿ μου τὸ χέρι σου τί κρύο Ἤτανε παγωνιὰ
δὲν ξέρω πιὰ τὴν ὥρα ποὺ πέθαναν ὅλοι
κι ἔμεινα μ᾿ ἕναν ἀκρωτηριασμένο φίλο
καὶ μ᾿ ἕνα ματωμένο κλαδάκι συντροφιὰ
Μίλτος Σαχτούρης

Μεθώ και αναπνέω

Tο μαυσωλείο των πεσόντων, προσκυνώ.
Στη παγωνιά του σκότους, πέφτω και συνθλίβομαι. Μια ίντσα από το μπόι μου, μετρώ. Σπιθαμή με σπιθαμή αναπολώ
τους παγωμένους δρόμους
των ανδραγαθημάτων. Τα ίχνη αίματος. Τα σημάδια του έρωτα. Διαλύω την ομίχλη στη λεωφόρο της Αγίας Πετρούπολης. Μαζεύω τα παράσημα των επαναστατών. Πετάω τους τίτλους τιμής των γραφειοκρατών. Εγώ, ο αχρείος, μεθώ και αναπνέω.

Μιχάλης Κατσαρός. Ο ποιητής της ήττας και της αξιοπρέπειας

Γεννημένος στην Κυπαρισσία το 1921, μαχητής του ΕΛΑΣ, μέλος του ΚΚΕ, διαφώνησε αργότερα και τράβηξε τον δικό του μοναχικό δρόμο, παραμένοντας μέχρι το τέλος της ζωής του -στις 21 Νοέμβρη 1998- ο ανυπότακτος ποιητής της ήττας και της αξιοπρέπειας.

Σας αραδιάζω τα εμπόδια:

η επέμβασις των γεγονότων των ήχων των παρατάξεων

η επέμβασις των πλοίων από το άγριο πέλαγος

οι λαϊκοί ρήτορες το στήθος μου οι φωνές

οι φάμπρικες

ο Οχτώβρης του ‘17

το 1936

ο Δεκέμβρης του ’44…


Για τούτο θα παραμείνω με τα κουρέλια μου

όπως με γέννησε η Γαλλική Επανάσταση

όπως με γέννησε η απελευθέρωση των νέγρων

όπως με γέννησες μάνα μου Ισπανία

ένας σκοτεινός συνωμότης.

(από το «Κατά Σαδδουκαίων»)