Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

μιλώ, εγώ ο «ξένος»

Θραύσματα ήχου, σιωπές στο βάθος των αιώνων.
Αντίρροπες φωνές αποθανόντων, ηρώων και νοικοκυραίων.
Πόλη χρωμάτων, θυμάτων και βαλκανικών χρωματισμών.
Πλούσια γη, με νεκρούς, ήρωες και αντιήρωες.
Στα μονοπάτια των αιώνων, στα βρώμικα στενά της Άνω Πόλης.
Όλα αλλάζουν και όλα μοιάζουν.
Αναμνήσεις και σκονισμένα βιβλία.
Στενά σοκάκια και μεγάλοι λεωφόροι.
Στη προκυμαία, πάνω στα λασπωμένα πλακάκια.
Μια ριξιά, ένα σύνθημα, το αεράκι και το πλοίο στο βάθος της Θάλασσας.
Κάτι έχει μείνει από τις μνήμες μια άλλης εποχής.
Στρεβλές και θολές εικόνες κουβαλούν στους σκυφτούς ώμους.
Κάθε ρυτίδα και ένα σημάδι.
Κάθε φωνή στα στενά της πόλης και ένα σήμα.
Τρίκυκλα γυρνάνε σαν φαντάσματα.
Ποιος ξέρει την ιστορία της πόλης;
Ποιος χωρίζει την ήρα από το σιτάρι;
Αξίζει ο κόπος να κάνεις απολογισμό αιώνων, σημάτων και νευμάτων;
 
Σας μιλώ, εγώ ο «ξένος».
Σπρώχνω μια τρίχα από το πέτο, κοιτώ από ψηλά την πόλη.
Σε πρώτο πρόσωπο, με αλληγορίες σήματα και καπνούς.
 
Ασχημονώ, οργίζομαι, σφραγίζω στόματα που ξερνούν μίσος.
Ζω μεταμφιεσμένος σε μια άλλη εποχή. Εκεί ψηλά, στην Πάνω Πόλη.
Μεταφέρομαι στους αιώνες σαν άλλος πειρατής ερώτων και ονείρων.
 
Συντρίμμια, φωτιές, στάχτη σε 32 ώρες. Έτος 1917.
Μια νέα πόλη αρρωστημένη, που θάβει την ιστορία της μέσα σε πηγάδια πολυκατοικιών.
Θαυματουργό λένε το «μύρο», το «Κιβώριο» από ασήμι και χρυσάφι.
Σμιλεύουν τον χρόνο, χρωματίζουν προσόψεις και ουρανούς.
Καταρράκτης αισθημάτων, ιδρυτών και ανήμπορων ποιητών.
Επίγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αυτός ο Κάσσανδρος.
Γιος του Αντίπαρου, ιδρυτής της πόλης.
 
Σας μιλώ, εγώ ο «ξένος».
Μετρώντας πόντο με πόντο τα όνειρά σας.
Χωρίς αναστολές, στριμώχνοντας τον χρόνο σε δευτερόλεπτα.
Πλιάτσικο κάνω, αντάρα σηκώνω, σβήνω αποτυπώματα.
 
Φώτα και ονειρώξεις, τρελαμένα σπασίματα και ποδοβολητό.
Τροχήλατη βαλίτσα, γεμάτη βιβλία, σχέδια και μολύβια.
Ψίθυροι σε κάθε γωνιά, βλέμματα ένοχα, μάτια θολά.
 
Ίκαρος πάνω από τα σύννεφα, λοξεύω τον χρόνο.
Σας μιλώ, εγώ ο «ξένος».
Προίκα είναι η ιστορία. Τα γράμματα και τα σημάδια σε τείχους.
Των ξένων οι εθνότητες και οι λαλιές.
Μετράνε χρόνια, πολέμους, πάθη και απελευθερώσεις.
Διωγμούς και αποτυπώματα πάνω στα κορμιά.
 
Σας μιλώ, εγώ ο «ξένος»
Πάνω στις ράγες της ιστορίας.
Χωρίς συμπλέγματα και ενοχές.
Σκουπίζω ιδρώτες και δάκρυα.
Παραμονεύω αδέξιους και παράνομους έρωτες.
Σμιλεύουν τον χρόνο πάνω στα τείχη.
Φωτογραφίζουν τα φθαρμένα παπούτσια.
Αναθεωρούν χρονογραφήματα και ιστορίες.
Εβραίοι, Βούλγαροι, Τούρκοι και Έλληνες.
Στην αγορά σμίγουν ψυχές και σώματα.
Πανηγύρι είναι. Σε σάρκα μία.
 
Σας μιλώ, εγώ ο «ξένος».
Σε πρώτο πρόσωπο, μιλώ.
Αναιδέστατος και είρων.
 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ἡ δύσκολη Κυριακή

Ἀπ᾿ τὸ πρωὶ κοιτάζω πρὸς τ᾿ ἀπάνω ἕνα πουλὶ καλύτερο
ἀπ᾿ τὸ πρωὶ χαίρομαι ἕνα φίδι τυλιγμένο στὸ λαιμό μου Σπασμένα φλυτζάνια στὰ χαλιὰ
πορφυρὰ λουλούδια τὰ μάγουλα τῆς μάντισσας
ὅταν ἀνασηκώνει τῆς μοίρας τὸ φουστάνι
κάτι θὰ φυτρώσει ἀπ᾿ αὐτὴ τὴ χαρά
ἕνα νέο δέντρο χωρὶς ἀνθοὺς
ἢ ἕνα ἁγνὸ νέο βλέφαρο
ἢ ἕνας λατρεμένος λόγος
ποῦ νὰ μὴ φίλησε στὸ στόμα τὴ λησμονιά Ἔξω ἀλαλάζουν οἱ καμπάνες
ἔξω μὲ περιμένουν ἀφάνταστοι φίλοι
σηκώσανε ψηλὰ στριφογυρίζουνε μιὰ χαραυγὴ
τί κούραση τί κούραση
κίτρινο φόρεμα -κεντημένος ἕνας ἀετός-
πράσινος παπαγάλος -κλείνω τὰ μάτια- κράζει
πάντα πάντα πάντα
ἡ ὀρχήστρα παίζει κίβδηλους σκοποὺς
τί μάτια παθιασμένα τί γυναῖκες
τί ἔρωτες τί φωνὲς τί ἔρωτες
φίλε ἀγάπη αἷμα φίλε
φίλε δῶσ᾿ μου τὸ χέρι σου τί κρύο Ἤτανε παγωνιὰ
δὲν ξέρω πιὰ τὴν ὥρα ποὺ πέθαναν ὅλοι
κι ἔμεινα μ᾿ ἕναν ἀκρωτηριασμένο φίλο
καὶ μ᾿ ἕνα ματωμένο κλαδάκι συντροφιὰ
Μίλτος Σαχτούρης

Μεθώ και αναπνέω

Tο μαυσωλείο των πεσόντων, προσκυνώ.
Στη παγωνιά του σκότους, πέφτω και συνθλίβομαι. Μια ίντσα από το μπόι μου, μετρώ. Σπιθαμή με σπιθαμή αναπολώ
τους παγωμένους δρόμους
των ανδραγαθημάτων. Τα ίχνη αίματος. Τα σημάδια του έρωτα. Διαλύω την ομίχλη στη λεωφόρο της Αγίας Πετρούπολης. Μαζεύω τα παράσημα των επαναστατών. Πετάω τους τίτλους τιμής των γραφειοκρατών. Εγώ, ο αχρείος, μεθώ και αναπνέω.

Πλαστό νόμισμα

Πλαστό νόμισμα, εικονογραφημένο, με στρατηλάτες και γραφειοκράτες. Σε δύο όψεις, ίδια εικόνα. Σκιαγραφήματα αχνά. Από τη μία πλευρά οι ανασφαλείς. Τα Βαποράκια μιας ανήμπορης εξουσίας. Από την άλλη αυλοκόλακες, ρήτορες και κήνσορες. Προσκολλημένοι σε ιμάντες.
Η εποχή δεν ταιριάζει στους Ιππείς του Ξέρξη. Ούτε στους σταυροφόρους μιας άλλης εποχής. Φορούν ενδυμασίες πολεμικές. Σέρνουν άλογα και πυρομαχικά. Αναζητούν την γη της επαγγελίας. Όλα στο όνομα του Πατρός.
¨Όψεις του ίδιου νομίσματος.